Fotografia “La Mujer” (“Gruaja”) u realizua nga Pieter Henket në ditën e parë të projektit të tij “Birds of Mexico City”. Që në momentin e shkrepjes, fotografi e kuptoi se kishte përballë një nga ato imazhe të rralla ku diçka e veçantë ndodh natyrshëm.
Historia e këtij projekti nisi më herët, me “Birds of New York”. Gjatë administratës së parë të Donald Trump, sipas Henket, për Nju Jorkun flitej shpesh me pesimizëm, sikur qyteti kishte humbur energjinë dhe të rinjtë nuk po krijonin më asgjë interesante. Por ai dhe bashkëshorti i tij, Roger Inniss, shihnin në rrugë të rinj plot stil, liri dhe vetëbesim.
Henket i përshkruan ata si “zogj”: të lirë, të bukur dhe të pakushtëzuar nga mendimi i të tjerëve. Pikërisht kjo e shtyu të nisë një projekt fotografik që do të festonte praninë, identitetin dhe energjinë e tyre.
Pas suksesit të projektit në Nju Jork, ideja u zhvendos në Mexico City, një qytet që fotografi e përshkruan si magjik, plot ngjyra, shtëpi të vjetra, pemë, pasion dhe kulturë në rrugë. Aty ai u takua me stilistin dhe kostumografin Chino Castilla, i cili mblodhi rreth vetes një grup miqsh dhe bashkëpunëtorësh për të marrë pjesë në projekt.
Henket u kërkoi atyre të tregonin historitë e veta, duke përdorur elemente të kulturës meksikane për t’u përfaqësuar përmes kostumit. Studioja ishte e vogël, por procesi ishte i lirë dhe spontan. Kostumet nuk ishin gjithmonë të planifikuara deri në detaj; shumë nga momentet më të forta lindën aty për aty.
Një nga këto momente ishte edhe fotografia e Ixchel Paz, e titulluar “La Mujer”. Ajo ishte ulur me një maskë lucha libre, ndërsa Chino po e mbështillte me zbukurime. Henket pa diçka më të fuqishme në thjeshtësinë e saj dhe kërkoi që gjithçka tjetër të hiqej, duke e lënë vetëm me maskën.
“Ixchel, dukesh shumë bukur. A mund të të fotografoj kështu?”, i tha ai. Më pas i kërkoi të dukej krenare. Ajo u kthye anash dhe trupi i saj mori një pozë të denjë, të qetë dhe të fuqishme.
Për Henket, kjo fotografi kishte një energji të veçantë. Në Meksikë, ku kultura macho është ende e fortë, maska e lucha libre shihet si simbol i maskulinitetit. Ixchel, duke e vendosur atë mbi veten, e rimerrte këtë simbol dhe e kthente në një deklaratë identiteti, dinjiteti dhe force.
Sipas fotografit, pikërisht kjo i jep imazhit fuqinë e tij. Të rinjtë që ai fotografoi ecin në rrugë me krenari dhe gëzim, pa lejuar që paragjykimet t’i pengojnë.
Henket beson se një set fotografik duhet të jetë gjithmonë për subjektin, jo për fotografin. Ai e pranon se të pozosh para kamerës mund të jetë e frikshme, sepse kërkon besim te ekipi dhe gatishmëri për t’u shfaqur.
Kur e pyeti Ixchel se çfarë kishte ndier gjatë fotografimit, ajo tha se për të, pozimi para objektivit ka qenë gjithmonë një formë revolucioni. Në një industri të mbushur me standarde stereotipike bukurie, shfaqja e vetes ishte mënyra e saj për të thënë se diversiteti ekziston dhe se më shumë njerëz meritojnë ta shohin veten të përfaqësuar.
Për Ixchel, fotografia përfaqëson dinjitetin e trupave, të drejtën për t’u shfaqur pa frikë dhe krenarinë e të qenit meksikane dhe latine.
Projekti, sipas Henket, nuk ka të bëjë vetëm me identitetin queer, por me lirinë e të rinjve për të qenë vetvetja. Ai shpreson që një i ri queer, duke parë këto fotografi në një librari apo ekspozitë, të mendojë: “Këta njerëz janë si unë” ose “Edhe unë mund të jem kështu”.
Për fotografin, “zogjtë” ekzistojnë kudo, jo vetëm në Mexico City apo Nju Jork, por edhe në Londër dhe në qytete të tjera. Dhe ndoshta sepse ai vetë nuk ka qenë aq i lirë në adoleshencë, sot dëshiron t’i festojë ata që janë. /GazetaExpress/
The post “Zogu” i Mexico City-t appeared first on Gazeta Express.